सरीरधातुविभाजनं
२३६. अस्सोसि खो राजा मागधो अजातसत्तु वेदेहिपुत्तो – ‘‘भगवा किर कुसिनारायं परिनिब्बुतो’’ति. अथ खो राजा मागधो अजातसत्तु वेदेहिपुत्तो कोसिनारकानं मल्लानं दूतं पाहेसि – ‘‘भगवापि खत्तियो अहम्पि खत्तियो, अहम्पि अरहामि भगवतो सरीरानं भागं, अहम्पि भगवतो सरीरानं थूपञ्च महञ्च करिस्सामी’’ति.
अस्सोसुं खो वेसालिका लिच्छवी – ‘‘भगवा किर कुसिनारायं परिनिब्बुतो’’ति. अथ खो वेसालिका लिच्छवी कोसिनारकानं मल्लानं दूतं पाहेसुं – ‘‘भगवापि खत्तियो मयम्पि खत्तिया, मयम्पि अरहाम भगवतो सरीरानं भागं, मयम्पि भगवतो सरीरानं थूपञ्च महञ्च करिस्सामा’’ति.
अस्सोसुं खो कपिलवत्थुवासी सक्या – ‘‘भगवा किर कुसिनारायं परिनिब्बुतो’’ति. अथ खो कपिलवत्थुवासी सक्या कोसिनारकानं मल्लानं दूतं पाहेसुं – ‘‘भगवा अम्हाकं ञातिसेट्ठो, मयम्पि अरहाम भगवतो सरीरानं भागं, मयम्पि भगवतो सरीरानं थूपञ्च महञ्च करिस्सामा’’ति.
अस्सोसुं खो अल्लकप्पका बुलयो [थूलयो (स्या.)] – ‘‘भगवा किर कुसिनारायं परिनिब्बुतो’’ति. अथ खो अल्लकप्पका बुलयो कोसिनारकानं मल्लानं दूतं पाहेसुं – ‘‘भगवापि खत्तियो मयम्पि खत्तिया, मयम्पि अरहाम भगवतो सरीरानं भागं, मयम्पि भगवतो सरीरानं थूपञ्च महञ्च करिस्सामा’’ति.
अस्सोसुं खो रामगामका कोळिया – ‘‘भगवा किर कुसिनारायं परिनिब्बुतो’’ति. अथ खो रामगामका कोळिया कोसिनारकानं मल्लानं दूतं पाहेसुं – ‘‘भगवापि खत्तियो मयम्पि खत्तिया, मयम्पि अरहाम भगवतो सरीरानं भागं, मयम्पि भगवतो सरीरानं थूपञ्च महञ्च करिस्सामा’’ति.
अस्सोसि खो वेट्ठदीपको ब्राह्मणो – ‘‘भगवा किर कुसिनारायं परिनिब्बुतो’’ति. अथ खो वेट्ठदीपको ब्राह्मणो कोसिनारकानं मल्लानं दूतं पाहेसि – ‘‘भगवापि खत्तियो अहं पिस्मि ब्राह्मणो, अहम्पि अरहामि भगवतो सरीरानं भागं, अहम्पि भगवतो सरीरानं थूपञ्च महञ्च करिस्सामी’’ति.
अस्सोसुं खो पावेय्यका मल्ला – ‘‘भगवा किर कुसिनारायं परिनिब्बुतो’’ति. अथ खो पावेय्यका मल्ला कोसिनारकानं मल्लानं दूतं पाहेसुं – ‘‘भगवापि खत्तियो मयम्पि खत्तिया, मयम्पि अरहाम भगवतो सरीरानं भागं, मयम्पि भगवतो सरीरानं थूपञ्च महञ्च करिस्सामा’’ति.
एवं वुत्ते कोसिनारका मल्ला ते सङ्घे गणे एतदवोचुं – ‘‘भगवा अम्हाकं गामक्खेत्ते परिनिब्बुतो, न मयं दस्साम भगवतो सरीरानं भाग’’न्ति.
२३७. एवं वुत्ते दोणो ब्राह्मणो ते सङ्घे गणे एतदवोच –
‘‘सुणन्तु भोन्तो मम एकवाचं,
अम्हाक [छन्दानुरक्खणत्थं निग्गहीतलोपो]; बुद्धो अहु खन्तिवादो;
न हि साधु यं उत्तमपुग्गलस्स,
सरीरभागे सिया सम्पहारो.
सब्बेव भोन्तो सहिता समग्गा,
सम्मोदमाना करोमट्ठभागे;
वित्थारिका होन्तु दिसासु थूपा,
बहू जना चक्खुमतो पसन्ना’’ति.
२३८. ‘‘तेन हि, ब्राह्मण, त्वञ्ञेव भगवतो सरीरानि अट्ठधा समं सविभत्तं विभजाही’’ति. ‘‘एवं, भो’’ति खो दोणो ब्राह्मणो तेसं सङ्घानं गणानं पटिस्सुत्वा भगवतो सरीरानि अट्ठधा समं सुविभत्तं विभजित्वा ते सङ्घे गणे एतदवोच – ‘‘इमं मे भोन्तो तुम्बं ददन्तु अहम्पि तुम्बस्स थूपञ्च महञ्च करिस्सामी’’ति. अदंसु खो ते दोणस्स ब्राह्मणस्स तुम्बं.
अस्सोसुं खो पिप्पलिवनिया [पिप्फलिवनिया (स्या.)] मोरिया – ‘‘भगवा किर कुसिनारायं परिनिब्बुतो’’ति. अथ खो पिप्पलिवनिया मोरिया कोसिनारकानं मल्लानं दूतं पाहेसुं – ‘‘भगवापि खत्तियो मयम्पि खत्तिया, मयम्पि अरहाम भगवतो सरीरानं भागं, मयम्पि भगवतो सरीरानं थूपञ्च महञ्च करिस्सामा’’ति. ‘‘नत्थि भगवतो सरीरानं भागो, विभत्तानि भगवतो सरीरानि. इतो अङ्गारं हरथा’’ति. ते ततो अङ्गारं हरिंसु [आहरिंसु (स्या. क.)].