धातुथूपपूजा

२३९. अथ खो राजा मागधो अजातसत्तु वेदेहिपुत्तो राजगहे भगवतो सरीरानं थूपञ्च महञ्च अकासि. वेसालिकापि लिच्छवी वेसालियं भगवतो सरीरानं थूपञ्च महञ्च अकंसु. कपिलवत्थुवासीपि सक्या कपिलवत्थुस्मिं भगवतो सरीरानं थूपञ्च महञ्च अकंसु. अल्लकप्पकापि बुलयो अल्लकप्पे भगवतो सरीरानं थूपञ्च महञ्च अकंसु. रामगामकापि कोळिया रामगामे भगवतो सरीरानं थूपञ्च महञ्च अकंसु. वेट्ठदीपकोपि ब्राह्मणो वेट्ठदीपे भगवतो सरीरानं थूपञ्च महञ्च अकासि. पावेय्यकापि मल्ला पावायं भगवतो सरीरानं थूपञ्च महञ्च अकंसु. कोसिनारकापि मल्ला कुसिनारायं भगवतो सरीरानं थूपञ्च महञ्च अकंसु. दोणोपि ब्राह्मणो तुम्बस्स थूपञ्च महञ्च अकासि. पिप्पलिवनियापि मोरिया पिप्पलिवने अङ्गारानं थूपञ्च महञ्च अकंसु. इति अट्ठ सरीरथूपा नवमो तुम्बथूपो दसमो अङ्गारथूपो. एवमेतं भूतपुब्बन्ति.

२४०. अट्ठदोणं चक्खुमतो सरीरं, सत्तदोणं जम्बुदीपे महेन्ति.

एकञ्च दोणं पुरिसवरुत्तमस्स, रामगामे नागराजा महेति.

एकाहि दाठा तिदिवेहि पूजिता, एका पन गन्धारपुरे महीयति;

कालिङ्गरञ्ञो विजिते पुनेकं, एकं पन नागराजा महेति.

तस्सेव तेजेन अयं वसुन्धरा,

आयागसेट्ठेहि मही अलङ्कता;

एवं इमं चक्खुमतो सरीरं,

सुसक्कतं सक्कतसक्कतेहि.

देविन्दनागिन्दनरिन्दपूजितो,

मनुस्सिन्दसेट्ठेहि तथेव पूजितो;

तं वन्दथ [तं तं वन्दथ (स्या.)] पञ्जलिका लभित्वा,

बुद्धो हवे कप्पसतेहि दुल्लभोति.

चत्तालीस समा दन्ता, केसा लोमा च सब्बसो;

देवा हरिंसु एकेकं, चक्कवाळपरम्पराति.

महापरिनिब्बानसुत्तं निट्ठितं ततियं.