१०. दसमसिक्खापदवण्णना

१०६२. दसमे – पसाखेति अधोकाये. अधोकायो हि यस्मा ततो रुक्खस्स साखा विय उभो ऊरू पभिज्जित्वा गता, तस्मा पसाखोति वुच्चति.

१०६५. भिन्दातिआदीसु सचे ‘‘भिन्द, फालेही’’ति सब्बानि आणापेति, सो च तथेव करोति, छ आणत्तिदुक्कटानि छ च पाचित्तियानि आपज्जति. अथापि एवं आणापेति – ‘‘उपासक, यंकिञ्चि एत्थ कातब्बं, तं सब्बं करोही’’ति, सो च सब्बानिपि भेदनादीनि करोति; एकवाचाय छ दुक्कटानि छ पाचित्तियानीति द्वादस आपत्तियो. सचे पन भेदनादीसुपि एकंयेव वत्वा ‘‘इदं करोही’’ति आणापेति, सो च सब्बानि करोति, यं आणत्तं, तस्सेव करणे पाचित्तियं. सेसेसु अनापत्ति. सेसं उत्तानमेव.

कथिनसमुट्ठानं – किरियाकिरियं, नोसञ्ञाविमोक्खं, अचित्तकं, पण्णत्तिवज्जं, कायकम्मं, वचीकम्मं, तिचित्तं, तिवेदनन्ति.

दसमसिक्खापदं.

आरामवग्गो छट्ठो.