१. पठमसिक्खापदवण्णना
९७८. चित्तागारवग्गस्स पठमसिक्खापदे – राजागारन्ति रञ्ञो कीळनघरं. चित्तागारन्ति कीळनचित्तसालं. आरामन्ति कीळनउपवनं. उय्यानन्ति कीळनुय्यानं. पोक्खरणीन्ति कीळनपोक्खरणिं. तस्मायेव पदभाजने ‘‘यत्थ कत्थचि रञ्ञो कीळितु’’न्तिआदि वुत्तं. दस्सनाय गच्छति आपत्ति दुक्कटस्साति एत्थ पदवारगणनाय दुक्कटं. यत्थ ठिता पस्सतीति एत्थ पन सचे एकस्मिंयेव ठाने ठिता पदं अनुद्धरमाना पञ्चपि पस्सति, एकमेव पाचित्तियं. तं तं दिसाभागं ओलोकेत्वा पस्सन्तिया पन पाटेक्का आपत्तियो. भिक्खुस्स पन सब्बत्थ दुक्कटं.
९८१. आरामे ठिताति अज्झारामे राजागारादीनि करोन्ति, तानि पस्सन्तिया अनापत्ति. गच्छन्ती वा आगच्छन्ती वाति पिण्डपातादीनं अत्थाय गच्छन्तिया मग्गो होति, तानि पस्सति, अनापत्ति. सति करणीये गन्त्वाति रञ्ञो सन्तिकं केनचि करणीयेन गन्त्वा पस्सति, अनापत्ति. आपदासूति केनचि उपद्दुता पविसित्वा पस्सति, अनापत्ति. सेसं उत्तानमेव.
एळकलोमसमुट्ठानं – किरियं, नोसञ्ञाविमोक्खं, अचित्तकं, लोकवज्जं, कायकम्मं, अकुसलचित्तं, तिवेदनन्ति.
पठमसिक्खापदं.