२. दुतियसङ्घादिसेससिक्खापदवण्णना
६८२. दुतिये – वरभण्डन्ति मुत्तामणिवेळुरियादि महग्घभण्डं.
६८३. अनपलोकेत्वाति अनापुच्छित्वा. गणं वाति मल्लगणभटिपुत्तगणादिकं. पूगन्ति धम्मगणं. सेणिन्ति गन्धिकसेणिदुस्सिकसेणिआदिकं. यत्थ यत्थ हि राजानो गणादीनं गामनिगमे निय्यातेन्ति ‘‘तुम्हेव एत्थ अनुसासथा’’ति, तत्थ तत्थ ते एव इस्सरा होन्ति. तस्मा ते सन्धाय इदं वुत्तं. एत्थ च राजानं वा गणादिके वा आपुच्छित्वापि भिक्खुनिसङ्घो आपुच्छितब्बोव. ठपेत्वा कप्पन्ति तित्थियेसु वा अञ्ञभिक्खुनीसु वा पब्बजितपुब्बं कप्पगतिकं ठपेत्वाति. सेसं उत्तानमेव.
चोरीवुट्ठापनसमुट्ठानं – केनचि करणीयेन पक्कन्तासु भिक्खुनीसु अगन्त्वा खण्डसीमं यथानिसिन्नट्ठानेयेव अत्तनो निस्सितकपरिसाय सद्धिं वुट्ठापेन्तिया वाचाचित्ततो समुट्ठाति, खण्डसीमं वा नदिं वा गन्त्वा वुट्ठापेन्तिया कायवाचाचित्ततो समुट्ठाति, अनापुच्छा वुट्ठापनवसेन किरियाकिरियं, सञ्ञाविमोक्खं, सचित्तकं, पण्णत्तिवज्जं, कायकम्मं, वचीकम्मं, तिचित्तं, तिवेदनन्ति.
दुतियसिक्खापदं.