३. अञ्ञिन्द्रियसुत्तवण्णना
४९३. ततिये अनञ्ञातञ्ञस्सामीतिन्द्रियन्ति ‘‘अनमतग्गे संसारे अजानितपुब्बं धम्मं जानिस्सामी’’ति पटिपन्नस्स सोतापत्तिमग्गक्खणे उप्पन्नं इन्द्रियं. अञ्ञिन्द्रियन्ति तेसंयेव ञातधम्मानं आजाननाकारेन सोतापत्तिफलादीसु छसु ठानेसु उप्पन्नं इन्द्रियं. अञ्ञाताविन्द्रियन्ति अञ्ञातावीसु अरहत्तफलधम्मेसु उप्पन्नं इन्द्रियं. तत्थ तत्थ तेन तेनाकारेन उप्पन्नस्स ञाणस्सेवेतं अधिवचनं. इदम्पि सुत्तं अत्थुप्पत्तिकमेव. सङ्घमज्झस्मिञ्हि ‘‘कति नु खो लोकुत्तरिन्द्रियानी’’ति कथा उदपादि, अथ भगवा तानि दस्सेन्तो तीणिमानि, भिक्खवे, इन्द्रियानीतिआदिमाह.