८. आवरणनीवरणसुत्तवण्णना

२१९. अट्ठमे पञ्ञाय दुब्बलीकरणाति पञ्ञाय मन्दभावकरा. नीवरणानञ्हि अभिण्हुप्पादे सति अन्तरन्तरा उप्पज्जमाना पञ्ञा दुब्बला होति मन्दा अविसदा.

पञ्च नीवरणा तस्मिं समये न होन्ति. सत्तबोज्झङ्गा तस्मिं समये भावनापारिपूरिं गच्छन्तीति अरियसावकस्स हि सप्पायधम्मस्सवनं सुणन्तस्स पञ्च नीवरणा दूरे होन्ति. सो सचे तस्मिंयेव ठाने विसेसं निब्बत्तेतुं सक्कोति, एवमस्स सत्त बोज्झङ्गा भावनापारिपूरिं गच्छन्ति. नो चे सक्कोति, ततो वुट्ठाय रत्तिट्ठानदिवाट्ठानं गतो तमेव पीतिं अविजहन्तो पञ्च नीवरणे विक्खम्भेत्वा विसेसं निब्बत्तेस्सति. तत्थ असक्कोन्तोपि याव सत्तदिवसब्भन्तरा तमेव पीतिं अविजहन्तो नीवरणे विक्खम्भेत्वा विसेसं निब्बत्तेस्सतीति इदं सन्धायेतं वुत्तं. धम्मस्सवनवसेन सकिं पीतिपामोज्जपक्खिया पटिलद्धबोज्झङ्गा हि कम्मारामतादीनि आगम्म नस्सन्ति, तथारूपं पन उतुसप्पायादिं लभित्वा पुन उप्पज्जन्तापि तस्मिं समये भावनापारिपूरिं गच्छन्ति इच्चेव वुच्चति.