६-७. तण्हक्खयसुत्तादिवण्णना

२०७-२०८. छट्ठे एतदवोचाति ‘‘इमिस्सं परिसति निसिन्नो उदायित्थेरो नाम अनुसन्धिकुसलो भिक्खु अत्थि, सो मं पुच्छिस्सतीति भगवता ओसापितदेसनं ञत्वा देसनानुसन्धिं घटेस्सामी’’ति पुच्छन्तो एतं अवोच. विपुलन्तिआदि सब्बं सुभावितत्तं सन्धाय वुत्तं. सुभावितो हि सतिसम्बोज्झङ्गो विपुलो च महग्गतो च अप्पमाणो च अब्यापज्जो च नाम होति. सो हि पत्थटत्ता विपुलो, महन्तभावं गतत्ता महग्गतो, वड्ढिपमाणत्ता अप्पमाणो, नीवरणानं दूरीभावेन ब्यापादरहितत्ता अब्यापज्झो नाम होति. तण्हाय पहाना कम्मं पहीयतीति यं तण्हामूलकं कम्मं उप्पज्जेय्य, तं तण्हापहानेन पहीयति. कम्मस्स पहाना दुक्खन्ति यम्पि कम्ममूलकं वट्टदुक्खं उप्पज्जेय्य, तं कम्मपहानेन पहीयति. तण्हक्खयादयो तण्हादीनंयेव खया, अत्थतो पनेतेहि निब्बानं कथितन्ति वेदितब्बं. सत्तमं उत्तानमेव.