१. लोकचिन्तासुत्तवण्णना
११११. पञ्चमस्स पठमे सुमागधाय पोक्खरणियाति एवंनामिकाय पोक्खरणिया. लोकचिन्तं चिन्तेन्तोति, ‘‘केन नु खो चन्दिमसूरिया कता, केन महापथवी, केन महासमुद्दो, केन सत्ता उप्पादिता, केन पब्बता, केन अम्बतालनाळिकेरादयो’’ति एवरूपं लोकचिन्तं चिन्तेन्तो निसीदि.
विचेतोति विगतचित्तो विक्खित्तचित्तो वा. भूतंयेव अद्दसाति ते किर असुरा सम्बरिमायं सम्परिवत्तेत्वा यथा ने सो पुरिसो हत्थिअस्सादीसु आरुहन्ते उक्खिपित्वा, भिसमुळालच्छिद्देहि पविसन्ते पस्सति, एवं अधिट्ठहिंसु. तं सन्धाय सत्था ‘‘भूतंयेव अद्दसा’’ति आह. देवानंयेव मोहयमानाति देवानं चित्तं मोहयन्ता. तस्माति यस्मा लोकचिन्तं चिन्तेन्तो उम्मत्तकोपि होति, तस्मा.