४. पटिपत्तिवग्गवण्णना

३१-४०. चतुत्थे मिच्छापटिपत्तिन्ति अयाथावपटिपत्तिं. मिच्छापटिपन्नन्ति अयाथावपटिपन्नं. इति एकं सुत्तं धम्मवसेन कथितं, एकं पुग्गलवसेन. अपारा पारन्ति वट्टतो निब्बानं. पारगामिनोति एत्थ येपि पारङ्गता, येपि गच्छन्ति, येपि गमिस्सन्ति, सब्बे पारगामिनोत्वेव वेदितब्बा.

तीरमेवानुधावतीति वट्टमेव अनुधावति, वट्टे विचरति. कण्हन्ति अकुसलधम्मं. सुक्कन्ति कुसलधम्मं. ओका अनोकन्ति वट्टतो निब्बानं. आगम्माति आरब्भ सन्धाय पटिच्च. परियोदपेय्याति परिसुद्धं करेय्य. चित्तक्लेसेहीति चित्तं किलिस्सापेन्तेहि नीवरणेहि. सम्बोधियङ्गेसूति सत्तसु बोज्झङ्गेसु.

सामञ्ञत्थन्ति निब्बानं. तञ्हि सामञ्ञेन उपगन्तब्बतो सामञ्ञत्थोति वुच्चति. ब्रह्मञ्ञन्ति सेट्ठभावं. ब्रह्मञ्ञत्थन्ति निब्बानं ब्रह्मञ्ञेन उपगन्तब्बतो. यत्थ यत्थ पन हेट्ठा च इमेसु च तीसु सुत्तेसु ‘‘रागक्खयो’’ति आगतं, तत्थ तत्थ अरहत्तम्पि वट्टतियेवाति वदन्ति.

पटिपत्तिवग्गो चतुत्थो.