४. महकपाटिहारियसुत्तवण्णना

३४६. चतुत्थे सेसकं विस्सज्जेथाति तस्स किर थेरेहि सद्धिंयेव कंसथालं पमज्जित्वा पायासं वड्ढेत्वा अदंसु. सो भुत्तपायासो थेरेहियेव सद्धिं गन्तुकामो चिन्तेसि ‘‘घरे ताव उपासिका सेसकं विचारेति, इध पनिमे दासकम्मकारा मया अवुत्ता न विचारेस्सन्ति, एवायं पणीतपायासो नस्सिस्सती’’ति तेसं अनुजानन्तो एवमाह. कुथितन्ति कुधितं, हेट्ठा सन्तत्ताय वालिकाय उपरि आतपेन च अतितिखिणन्ति अत्थो. इदं पन तेपिटके बुद्धवचने असम्भिन्नपदं. पवेलियमानेनाति पटिलियमानेन साधु ख्वस्स भन्तेति ‘‘फासुविहारं करिस्सामि नेस’’न्ति चिन्तेत्वा एवमाह.

इद्धाभिसङ्खारं अभिसङ्खरीति अधिट्ठानिद्धिं अकासि. एत्थ च ‘‘मन्दमन्दो सीतकवातो वायतु, अब्भमण्डपं कत्वा देवो एकमेकं फुसायतू’’ति एवं नानापरिकम्मं – ‘‘सवातो देवो वस्सतू’’ति एवं अधिट्ठानं एकतोपि होति. ‘‘सवातो देवो वस्सतूति एकतोपरिकम्मं, मन्दमन्दो सीतकवातो वायतु, अब्भमण्डपं कत्वा देवो एकमेकं फुसायतू’’ति एवं नानाअधिट्ठानं होति. वुत्तनयेनेव नानापरिकम्मं नानाधिट्ठानं, एकतो परिकम्मं एकतो अधिट्ठानम्पि होतियेव. यथा तथा करोन्तस्स पन पादकज्झानतो वुट्ठाय कतपरिकम्मस्स परिकम्मानन्तरेन महग्गतअधिट्ठानचित्तेनेव तं इज्झति. ओकासेसीति विप्पकिरि.