१. रहोगतसुत्तवण्णना

२५९. रहोगतवग्गस्स पठमे यं किञ्चि वेदयितं, तं दुक्खस्मिन्ति यं किञ्चि वेदयितं, तं सब्बं दुक्खन्ति अत्थो. सङ्खारानंयेव अनिच्चतन्तिआदीसु या एसा सङ्खारानं अनिच्चता खयधम्मता वयधम्मता विपरिणामधम्मता, एतं सन्धाय यं किञ्चि वेदयितं, तं दुक्खन्ति मया भासितन्ति दीपेति. या हि सङ्खारानं अनिच्चता, वेदनानम्पि सा अनिच्चता एव. अनिच्चता च नामेसा मरणं, मरणतो उत्तरि दुक्खं नाम नत्थीति इमिना अधिप्पायेन सब्बा वेदना दुक्खाति वुत्ता. अथ खो पन भिक्खु मयाति इदं न केवलं अहं वेदनानंयेव निरोधं पञ्ञापेमि, इमेसम्पि धम्मानं निरोधं पञ्ञापेमीति दस्सनत्थं आरद्धं. वूपसमो च पस्सद्धियो च एवरूपाय देसनाय बुज्झनकानं अज्झासयेन वुत्ता. सञ्ञावेदयितनिरोधग्गहणेन चेत्थ चत्तारो आरुप्पा गहिताव होन्तीति वेदितब्बा.