१. ससीसकसुत्तवण्णना

२१२. पारदारिकवत्थुस्मिं सो सत्तो परस्स रक्खितगोपितं सस्सामिकं फस्सं फुसन्तो मीळ्हसुखेन कामसुखेन चित्तं रमयित्वा कम्मसभागताय गूथफस्सं फुसन्तो दुक्खमनुभवितुं तत्थ निब्बत्तो. पठमं.