१-२. मातुगामसुत्तादिवण्णना

१७०-१७१. ततियवग्गस्स पठमे न तस्स, भिक्खवे, मातुगामोति न तस्स रहो एककस्स निसिन्नस्स तेन धम्मेन अत्थिकोपि मातुगामो चित्तं परियादातुं सक्कोति, यस्स लाभसक्कारसिलोको चित्तं परियादातुं सक्कोतीति, अत्थो. दुतियं उत्तानमेवाति. पठमदुतियानि.