१-२. सुवण्णपातिसुत्तादिवण्णना

१६७-१६८. दुतियवग्गस्स पठमे सम्पजानमुसा भासन्तन्ति अप्पमत्तकेनपि कारणेन सम्पजानमेव मुसा भासन्तं. ‘‘सीलं पूरेस्सामी’’ति संविहितभिक्खुं सिनेरुमत्तोपि पच्चयरासि चालेतुं न सक्कोति. यदा पन सीलं पहाय सक्कारनिस्सितो होति, तदा कुण्डकमुट्ठिहेतुपि मुसा भासति, अञ्ञं वा अकिच्चं करोति. दुतियं उत्तानमेवाति. पठमदुतियानि.