९. वज्जिपुत्तसुत्तवण्णना

२२९. नवमे वज्जिपुत्तकोति वज्जिरट्ठे राजपुत्तो छत्तं पहाय पब्बजितो. सब्बरत्तिचारोति कत्तिकनक्खत्तं घोसेत्वा सकलनगरं धजपटाकादीहि पटिमण्डेत्वा पवत्तितो सब्बरत्तिचारो. इदञ्हि नक्खत्तं याव चातुमहाराजिकेहि एकाबद्धं होति. तूरियताळितवादितनिग्घोससद्दन्ति भेरिआदितूरियानं ताळितानं वीणादीनञ्च वादितानं निग्घोससद्दं. अभासीति वेसालियं किर सत्त राजसहस्सानि सत्तसतानि सत्त च राजानो, तत्तकाव तेसं उपराजसेनापतिआदयो. तेसु अलङ्कतपटियत्तेसु नक्खत्तकीळनत्थाय वीथिं ओतिण्णेसु सट्ठिहत्थे महाचङ्कमे चङ्कममानो नभस्स मज्झे ठितं चन्दं दिस्वा चङ्कमनकोटियं फलकं निस्साय ठितो अभासि. अपविद्धंव वनस्मिं दारुकन्ति वत्थवेठनालङ्काररहितत्ता वने छड्डितदारुकं विय जातं. पापियोति लामकतरो अम्हेहि अञ्ञो कोचि अत्थि. पिहयन्तीति थेरो आरञ्ञिको पंसुकूलिको पिण्डपातिको सपदानचारिको अप्पिच्छो सन्तुट्ठोति बहू तुय्हं पत्थयन्तीति अत्थो. सग्गगामिनन्ति सग्गं गच्छन्तानं गतानम्पि. नवमं.