६. सारिपुत्तसुत्तवण्णना
२१४. छट्ठे पोरियाति अक्खरादिपरिपुण्णाय. विस्सट्ठायाति अविबद्धाय अपलिबुद्धाय. धम्मसेनापतिस्स हि कथेन्तस्स पित्तादीनं वसेन अपलिबुद्धवचनं होति, अयदण्डेन पहतकंसतालतो सद्दो विय निच्छरति. अनेलगलायाति अनेलाय अगलाय निद्दोसाय चेव अक्खलितपदब्यञ्जनाय च. थेरस्स हि कथयतो पदं वा ब्यञ्जनं वा न परिहायति. अत्थस्स विञ्ञापनियाति अत्थस्स विञ्ञापनसमत्थाय. भिक्खुनन्ति भिक्खूनं.
संखित्तेनपीति ‘‘चत्तारिमानि, आवुसो, अरियसच्चानि. कतमानि चत्तारि? दुक्खं अरियसच्चं…पे… इमानि खो, आवुसो, चत्तारि अरियसच्चानि, तस्मातिह, आवुसो, इदं दुक्खं अरियसच्चन्ति योगो करणीयो’’ति (सं. नि. ५.१०९६-१०९८) एवं संखित्तेनपि देसेति. वित्थारेनपीति ‘‘कतमं, आवुसो, दुक्खं अरियसच्च’’न्तिआदिना (म. नि. ३.३७३) नयेन तानेव विभजन्तो वित्थारेनपि भासति. खन्धादिदेसनासुपि एसेव नयो. साळिकायिव निग्घोसोति यथा मधुरं अम्बपक्कं सायित्वा पक्खेहि वातं दत्वा मधुरस्सरं निच्छारेन्तिया साळिकसकुणिया निग्घोसो, एवं थेरस्स धम्मं कथेन्तस्स मधुरो निग्घोसो होति. पटिभानं उदीरयीति समुद्दतो ऊमियो विय अनन्तं पटिभानं उट्ठहति. ओधेन्तीति ओदहन्ति. छट्ठं.