१. सनङ्कुमारसुत्तवण्णना

१८२. दुतियवग्गस्स पठमे सप्पिनीतीरेति सप्पिनीनामिकाय नदिया तीरे. सनङ्कुमारोति सो किर पञ्चसिखकुमारककाले झानं भावेत्वा ब्रह्मलोके निब्बत्तो कुमारकवण्णेनेव विचरति. तेन नं ‘‘कुमारो’’ति सञ्जानन्ति, पोराणकत्ता पन ‘‘सनङ्कुमारो’’ति वुच्चति. जनेतस्मिन्ति जनितस्मिं, पजायाति अत्थो. ये गोत्तपटिसारिनोति ये जनेतस्मिं गोत्तं पटिसरन्ति तेसु लोके गोत्तपटिसारीसु खत्तियो सेट्ठो. विज्जाचरणसम्पन्नोति भयभेरवसुत्तपरियायेन (म. नि. १.३४ आदयो) पुब्बेनिवासादीहि वा तीहि, अम्बट्ठसुत्तपरियायेन (दी. नि. १.२७८ आदयो) विपस्सनाञाणं मनोमयिद्धि छ अभिञ्ञायोति इमाहि वा अट्ठहि विज्जाहि, सीलेसु परिपूरकारिता इन्द्रियेसु गुत्तद्वारता भोजने मत्तञ्ञुता जागरियानुयोगो सत्त सद्धम्मा चत्तारि रूपावचरज्झानानीति एवं पन्नरसधम्मभेदेन चरणेन च समन्नागतो. सो सेट्ठो देवमानुसेति सो खीणासवब्राह्मणो देवेसु च मनुस्सेसु च सेट्ठो उत्तमोति. पठमं.