१. आळविकासुत्तवण्णना
१६२. भिक्खुनीसंयुत्तस्स पठमे आळविकाति आळवियं जाता आळविनगरतोयेव च निक्खम्म पब्बजिता. अन्धवनन्ति कस्सपसम्मासम्बुद्धस्स चेतिये नवकम्मत्थाय धनं समादपेत्वा आगच्छन्तस्स यसोधरस्स नाम धम्मभाणकस्स अरियपुग्गलस्स अक्खीनि उप्पाटेत्वा तत्थेव अक्खिभेदप्पत्तेहि पञ्चहि चोरसतेहि निवुत्थत्ता ततो पट्ठाय ‘‘अन्धवन’’न्ति सङ्खं गतं वनं. तं किर सावत्थितो दक्खिणपस्से गावुतमत्ते होति राजारक्खाय गुत्तं. तत्थ पविवेककामा भिक्खू च भिक्खुनियो च गच्छन्ति. तस्मा अयम्पि कायविवेकत्थिनी येन तं वनं, तेनुपसङ्कमि. निस्सरणन्ति निब्बानं. पञ्ञायाति पच्चवेक्खणञाणेन. न त्वं जानासि तं पदन्ति त्वं एतं निब्बानपदं वा निब्बानगामिमग्गपदं वा न जानासि. सत्तिसूलूपमाति विनिविज्झनत्थेन सत्तिसूलसदिसा. खन्धासं अधिकुट्टनाति खन्धा तेसं अधिकुट्टनभण्डिका. पठमं.