४. अच्चयसुत्तवण्णना

२७०. चतुत्थे सम्पयोजेसुन्ति कलहं अकंसु. अच्चसराति अतिक्कमि, एको भिक्खु एकं भिक्खुं अतिक्कम्म वचनं अवोचाति अत्थो. यथाधम्मं नप्पटिग्गण्हातीति न खमति. कोधो वो वसमायातूति कोधो तुम्हाकं वसं आगच्छतु, मा तुम्हे कोधवसं गमित्थाति दीपेति. मा च मित्ते हि वो जराति एत्थ हीति निपातमत्तं, तुम्हाकं मित्तधम्मे जरा नाम मा निब्बत्ति. भुम्मत्थे वा करणवचनं, मित्तेसु वो जरा मा निब्बत्ति, मित्तभावतो अञ्ञथाभावो मा होतूति अत्थो. अगरहियं मा गरहित्थाति अगारय्हं खीणासवपुग्गलं मा गरहित्थ. चतुत्थं.