७. नदुब्भियसुत्तवण्णना

२५३. सत्तमे उपसङ्कमीति ‘‘अयं सक्को ‘योपि मे अस्स सुपच्चत्थिको, तस्स पाहं न दुब्भेय्य’न्ति चिन्तेति, मया तस्स पच्चत्थिकतरो नाम नत्थि, वीमंसिस्सामि ताव नं, किं नु खो मं पस्सित्वा दुब्भति, न दुब्भती’’ति चिन्तेत्वा उपसङ्कमि. तिट्ठ वेपचित्ति गहितोसीति वेपचित्ति, एत्थेव तिट्ठ, गहितो त्वं मयाति वदति. सह वचनेनेवस्स सो कण्ठपञ्चमेहि बन्धनेहि बद्धोव अहोसि. सपस्सु च मेति मयि अदुब्भत्थाय सपथं करोहीति वदति. यं मुसाभणतो पापन्ति इमस्मिं कप्पे पठमकप्पिकेसु चेतियरञ्ञो पापं सन्धायाह. अरियूपवादिनोति कोकलिकस्स विय पापं. मित्तद्दुनो च यं पापन्ति महाकपिजातके महासत्ते दुट्ठचित्तस्स पापं. अकतञ्ञुनोति देवदत्तसदिसस्स अकतञ्ञुनो पापं. इमानि किर इमस्मिं कप्पे चत्तारि महापापानि. सत्तमं.