७. वनरोपसुत्तवण्णना

४७. सत्तमे धम्मट्ठा सीलसम्पन्नाति के धम्मट्ठा, के सीलसम्पन्नाति पुच्छति. भगवा इमं पञ्हं थावरवत्थुना दीपेन्तो आरामरोपातिआदिमाह. तत्थ आरामरोपाति पुप्फारामफलारामरोपका. वनरोपाति सयंजाते अरोपिमवने सीमं परिक्खिपित्वा चेतियबोधिचङ्कमनमण्डपकुटिलेणरत्तिट्ठानदिवाट्ठानानं कारका छायूपगे रुक्खे रोपेत्वा ददमानापि वनरोपायेव नाम. सेतुकारकाति विसमे सेतुं करोन्ति, उदके नावं पटियादेन्ति. पपन्ति पानीयदानसालं. उदपानन्ति यंकिञ्चि पोक्खरणीतळाकादिं. उपस्सयन्ति वासागारं. ‘‘उपासय’’न्तिपि पाठो.

सदा पुञ्ञं पवड्ढतीति न अकुसलवितक्कं वा वितक्केन्तस्स निद्दायन्तस्स वा पवड्ढति. यदा यदा पन अनुस्सरति, तदा तदा तस्स वड्ढति. इममत्थं सन्धाय ‘‘सदा पुञ्ञं पवड्ढती’’ति वुत्तं. धम्मट्ठा सीलसम्पन्नाति तस्मिं धम्मे ठितत्ता तेनपि सीलेन सम्पन्नत्ता धम्मट्ठा सीलसम्पन्ना. अथ वा एवरूपानि पुञ्ञानि करोन्तानं दस कुसला धम्मा पूरेन्ति, तेसु ठितत्ता धम्मट्ठा. तेनेव च सीलेन सम्पन्नत्ता सीलसम्पन्नाति. सत्तमं.