१. आदित्तसुत्तवण्णना
४१. आदित्तवग्गस्स पठमे जराय मरणेन चाति देसनासीसमेतं, रागादीहि पन एकादसहि अग्गीहि लोको आदित्तोव. दानेनाति दानचेतनाय. दिन्नं होति सुनीहतन्ति दानपुञ्ञचेतनाहि दायकस्सेव होति घरसामिकस्स विय नीहतभण्डकं, तेनेतं वुत्तं. चोरा हरन्तीति अदिन्ने भोगे चोरापि हरन्ति राजानोपि, अग्गिपि डहति, ठपितट्ठानेपि नस्सन्ति. अन्तेनाति मरणेन. सरीरं सपरिग्गहन्ति सरीरञ्चेव चोरादीनं वसेन अविनट्ठभोगे च. सग्गमुपेतीति वेस्सन्तरमहाराजादयो विय सग्गे निब्बत्ततीति. पठमं.