८. नगरविन्देय्यसुत्तवण्णना

४३५. एवं मे सुतन्ति नगरविन्देय्यसुत्तं. तत्थ समविसमं चरन्तीति कालेन समं चरन्ति, कालेन विसमं. समचरियम्पि हेतन्ति समचरियम्पि हि एतं.

४३७. के आकाराति कानि कारणानि? के अन्वयाति का अनुबुद्धियो? नत्थि खो पन तत्थाति कस्मा आह, ननु अरञ्ञे हरिततिणचम्पकवनादिवसेन अतिमनुञ्ञा रूपादयो पञ्च कामगुणा अत्थीति? नो नत्थि. न पनेतं वनसण्डेन कथितं, इत्थिरूपादीनि पन सन्धायेतं कथितं. तानि हि पुरिसस्स चित्तं परियादाय तिट्ठन्ति. यथाह – ‘‘नाहं, भिक्खवे, अञ्ञं एकरूपम्पि समनुपस्सामि, यं एवं पुरिसस्स चित्तं परियादाय तिट्ठति, यथयिदं, भिक्खवे, इत्थिरूपं. इत्थिरूपं, भिक्खवे, पुरिसस्स चित्तं परियादाय तिट्ठती’’ति (अ. नि. १.१) वित्थारेतब्बं. सेसं सब्बत्थ उत्तानमेवाति.

पपञ्चसूदनिया मज्झिमनिकायट्ठकथाय

नगरविन्देय्यसुत्तवण्णना निट्ठिता.