१४. सुमनाथेरीगाथावण्णना
धातुयो दुक्खतो दिस्वाति सुमनाय थेरिया गाथा. तस्सा वत्थु तिस्साथेरिया वत्थुसदिसं. इमिस्सापि हि सत्था ओभासं विस्सज्जेत्वा पुरतो निसिन्नो विय अत्तानं दस्सेत्वा –
१४. ‘‘धातुयो दुक्खतो दिस्वा, मा जातिं पुनरागमि;
भवे छन्दं विराजेत्वा, उपसन्ता चरिस्ससी’’ति. –
इमं गाथमाह. सा गाथापरियोसाने अरहत्तं पापुणि.
तत्थ धातुयो दुक्खतो दिस्वाति ससन्ततिपरियापन्ना चक्खादिधातुयो इतरापि च उदयब्बयपटिपीळनादिना ‘‘दुक्खा’’ति ञाणचक्खुना दिस्वा. मा जातिं पुनरागमीति पुन जातिं आयतिं पुनब्भवं मा उपगच्छि. भवे छन्दं विराजेत्वाति कामभवादिके सब्बस्मिं भवे तण्हाछन्दं विरागसङ्खातेन मग्गेन पजहित्वा. उपसन्ता चरिस्ससीति सब्बसो पहीनकिलेसताय निब्बुता विहरिस्ससि.
एत्थ च ‘‘धातुयो दुक्खतो दिस्वा’’ति इमिना दुक्खानुपस्सनामुखेन विपस्सना दस्सिता. ‘‘भवे छन्दं विराजेत्वा’’ति इमिना मग्गो, ‘‘उपसन्ता चरिस्ससी’’ति इमिना सउपादिसेसा निब्बानधातु, ‘‘मा जातिं पुनरागमी’’ति इमिना अनुपादिसेसा निब्बानधातु दस्सिताति दट्ठब्बं.
सुमनाथेरीगाथावण्णना निट्ठिता.