१०. कप्पसुत्तवण्णना

१०९९. मज्झे सरस्मिन्ति कप्पसुत्तं. तत्थ मज्झे सरस्मिन्ति पुरिमपच्छिमकोटिपञ्ञाणाभावतो मज्झभूते संसारेति वुत्तं होति. तिट्ठतन्ति तिट्ठमानानं. यथायिदं नापरं सियाति यथा इदं दुक्खं पुन न भवेय्य.

११०१-२. अथस्स भगवा तमत्थं ब्याकरोन्तो तिस्सो गाथायो अभासि. तत्थ अकिञ्चनन्ति किञ्चनपटिपक्खं. अनादानन्ति आदानपटिपक्खं, किञ्चनादानवूपसमन्ति वुत्तं होति. अनापरन्ति अपरपटिभागदीपविरहितं, सेट्ठन्ति वुत्तं होति. न ते मारस्स पद्धगूति ते मारस्स पद्धचरा परिचारका सिस्सा न होन्ति. सेसं सब्बत्थ पाकटमेव.

एवं भगवा इमम्पि सुत्तं अरहत्तनिकूटेनेव देसेसि देसनापरियोसाने च पुब्बसदिसो एव धम्माभिसमयो अहोसीति.

परमत्थजोतिकाय खुद्दक-अट्ठकथाय

सुत्तनिपात-अट्ठकथाय कप्पसुत्तवण्णना निट्ठिता.