४. पदट्ठानहारसम्पातवण्णना
६६. सकसम्पत्तिया विय सुसंविहितसङ्कप्पो भवति. इन्द्रियेसु गुत्तद्वारता सुचरितपारिपूरिया आसन्नकारणन्ति आह – ‘‘रक्खितचित्तस्साति तिण्णं सुचरितानं पदट्ठान’’न्ति. तस्सत्थो – ‘‘रक्खितचित्तस्सा’’ति इदं तिण्णं सुचरितानं पदट्ठानवचनन्ति. नेक्खम्मसङ्कप्पादिबहुलस्स कामच्छन्दादिनीवरणप्पहानं सुकरन्ति नेक्खम्मसङ्कप्पादयो समथस्स आसन्नकारणन्ति आह – ‘‘सम्मासङ्कप्पगोचरोति समथस्स पदट्ठान’’न्ति. कम्मस्सकतासम्मादिट्ठियं सप्पच्चयनामरूपदस्सनसम्मादिट्ठियञ्च ठितो अत्ताधीनं संसारदुक्खं पस्सन्तो तदतिक्कमनुपायं विपस्सनं आरभतीति सम्मादिट्ठिविपस्सनाय विसेसकारणन्ति आह – ‘‘सम्मादिट्ठिपुरेक्खारोति विपस्सनाय पदट्ठान’’न्ति. उदयब्बयदस्सनं उस्सुक्कापेन्तो सम्मत्तनियामं ओक्कमतीति तं पठममग्गाधिगमस्स कारणन्ति आह – ‘‘ञत्वान उदयब्बयन्ति दस्सनभूमिया पदट्ठान’’न्ति. आलोकसञ्ञामनसिकारादीहि थिनमिद्धस्स अभिभवनं वीरियस्स आसन्नकारणन्ति आह – ‘‘थिनमिद्धाभिभू भिक्खूति वीरियस्स पदट्ठान’’न्ति. यदिपि अरियमग्गक्खणे पहानभावना समानकाला एकाभिसमयस्स इच्छितत्ता, तथापि पहातब्बस्स पहानाभावे भावनापारिपूरी नत्थीति पहाननिमित्ता विय कत्वा भावना वुत्ता ‘‘सब्बा दुग्गतियो जहेति भावनाय पदट्ठान’’न्ति. अथ वा ‘‘सब्बा दुग्गतियो जहे’’ति इदं भगवतो वचनं योगीनं उस्साहजननत्थं आनिसंसकित्तनं होतीति भावनाय विसेसकारणन्ति वुत्तं ‘‘सब्बा…पे… पदट्ठान’’न्ति.
पदट्ठानहारसम्पातवण्णना निट्ठिता.