ये सुप्पयुत्तातिगाथावण्णना
७. एवं मग्गट्ठफलट्ठानं वसेन सङ्घगुणेन सच्चं वत्वा इदानि ततो एकच्चानं फलसमापत्तिसुखमनुभवन्तानं खीणासवपुग्गलानंयेव गुणेन वत्तुमारद्धो ‘‘ये सुप्पयुत्ता’’ति. तत्थ येति अनियमितुद्देसवचनं. सुप्पयुत्ताति सुट्ठु पयुत्ता, अनेकविहितं अनेसनं पहाय सुद्धाजीवितं निस्साय विपस्सनाय अत्तानं पयुञ्जितुमारद्धाति अत्थो. अथ वा सुप्पयुत्ताति सुविसुद्धकायवचीपयोगसमन्नागता, तेन तेसं सीलक्खन्धं दस्सेति. मनसा दळ्हेनाति दळ्हेन मनसा, थिरसमाधियुत्तेन चेतसाति अत्थो. तेन तेसं समाधिक्खन्धं दस्सेति. निक्कामिनोति काये च जीविते च अनपेक्खा हुत्वा पञ्ञाधुरेन वीरियेन सब्बकिलेसेहि कतनिक्कमना. तेन तेसं वीरियसम्पन्नं पञ्ञक्खन्धं दस्सेति.
गोतमसासनम्हीति गोत्ततो गोतमस्स तथागतस्सेव सासनम्हि. तेन इतो बहिद्धा नानप्पकारम्पि अमरतपं करोन्तानं सुप्पयोगादिगुणाभावतो किलेसेहि निक्कमनाभावं दस्सेति. तेति पुब्बे उद्दिट्ठानं निद्देसवचनं. पत्तिपत्ताति एत्थ पत्तब्बाति पत्ति, पत्तब्बा नाम पत्तुं अरहा, यं पत्वा अच्चन्तयोगक्खेमिनो होन्ति, अरहत्तफलस्सेतं अधिवचनं, तं पत्तिं पत्ताति पत्तिपत्ता. अमतन्ति निब्बानं. विगय्हाति आरम्मणवसेन विगाहित्वा. लद्धाति लभित्वा. मुधाति अब्ययेन काकणिकमत्तम्पि ब्ययं अकत्वा. निब्बुतिन्ति पटिप्पस्सद्धकिलेसदरथं फलसमापत्तिं. भुञ्जमानाति अनुभवमाना. किं वुत्तं होति? ये इमस्मिं गोतमसासनम्हि सीलसम्पन्नत्ता सुप्पयुत्ता, समाधिसम्पन्नत्ता मनसा दळ्हेन, पञ्ञासम्पन्नत्ता निक्कामिनो, ते इमाय सम्मापटिपदाय अमतं विगय्ह मुधा लद्धा फलसमापत्तिसञ्ञितं निब्बुतिं भुञ्जमाना पत्तिपत्ता नाम होन्तीति.
एवं भगवा फलसमापत्तिसुखमनुभवन्तानं खीणासवपुग्गलानमेव वसेन सङ्घरतनस्स गुणं वत्वा इदानि तमेव गुणं निस्साय सच्चवचनं पयुञ्जति ‘‘इदम्पि सङ्घे’’ति. तस्सत्थो पुब्बे वुत्तनयेनेव वेदितब्बो. इमिस्सापि गाथाय आणा कोटिसतसहस्सचक्कवाळेसु अमनुस्सेहि पटिग्गहिताति.