५. मक्खसुत्तवण्णना

५. पञ्चमे मक्खन्ति परगुणमक्खनं. यदिपि हि सो गूथं गहेत्वा परं पहरन्तो विय अत्तनो करं पठमतरं मक्खतियेव, तथापि परेसं गुणमक्खनाधिप्पायेन पवत्तेतब्बत्ता ‘‘परगुणमक्खनो’’ति वुच्चति. तथा हि सो उदकपुञ्छनमिव न्हातस्स सरीरगतं उदकं परेसं गुणे मक्खेति पुञ्छति विनासेति, परेहि वा कतानं महन्तानम्पि कारानं खेपनतो धंसनतो मक्खोति वुच्चति. सो परगुणमक्खनलक्खणो, तेसं विनासनरसो, तदवच्छादनपच्चुपट्ठानो. अत्थतो पन परेसं गुणमक्खनाकारेन पवत्तो दोमनस्ससहगतचित्तुप्पादोति दट्ठब्बं. पजहथाति तत्थ वुत्तप्पभेदं दोसं, दोसे च वुत्तनयं आदीनवं, पहाने चस्स आनिसंसं पच्चवेक्खित्वा पुब्बभागे तदङ्गादिवसेन पजहन्ता विपस्सनं उस्सुक्कापेत्वा ततियमग्गेन अनवसेसं समुच्छिन्दथाति अत्थो. मक्खासेति मक्खिता मक्खितपरगुणा, परेसं गुणानं मक्खितारो, ततो एव अत्तनोपि धंसितगुणाति अत्थो. सेसं वुत्तनयमेव.

पञ्चमसुत्तवण्णना निट्ठिता.