१४. उग्गसेनसेट्ठिपुत्तवत्थु

सब्बसंयोजनन्ति इमं धम्मदेसनं सत्था वेळुवने विहरन्तो उग्गसेनं नाम सेट्ठिपुत्तं आरब्भ कथेसि. वत्थु ‘‘मुञ्च पुरे मुञ्च पच्छतो’’ति (ध. प. ३४८) गाथावण्णनाय वित्थारितमेव.

तदा हि सत्था, ‘‘भन्ते, उग्गसेनो ‘न भायामी’ति वदति, अभूतेन मञ्ञे अञ्ञं ब्याकरोती’’ति भिक्खूहि वुत्ते, ‘‘भिक्खवे, मम पुत्तसदिसा छिन्नसंयोजना न भायन्तियेवा’’ति वत्वा इमं गाथमाह –

३९७. ‘‘सब्बसंयोजनं छेत्वा, यो वे न परितस्सति;

सङ्गातिगं विसंयुत्तं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मण’’न्ति.

तत्थ सब्बसंयोजनन्ति दसविधसंयोजनं. न परितस्सतीति तण्हाय न भायति. तमहन्ति तं अहं रागादीनं सङ्गानं अतीतत्ता सङ्गातिगं, चतुन्नम्पि योगानं अभावेन विसंयुत्तं ब्राह्मणं वदामीति अत्थो.

देसनावसाने बहू सोतापत्तिफलादीनि पापुणिंसूति.

उग्गसेनसेट्ठिपुत्तवत्थु चुद्दसमं.