३. उत्तराथेरीवत्थु

परिजिण्णमिदन्ति इमं धम्मदेसनं सत्था जेतवने विहरन्तो उत्तराथेरिं नाम भिक्खुनिं आरब्भ कथेसि.

थेरी किर वीसवस्ससतिका जातिया पिण्डाय चरित्वा लद्धपिण्डपाता अन्तरवीथियं एकं भिक्खुं दिस्वा पिण्डपातेन आपुच्छित्वा तस्स अपटिक्खिपित्वा गण्हन्तस्स सब्बं दत्वा निराहारा अहोसि. एवं दुतियेपि ततियेपि दिवसे तस्सेव भिक्खुनो तस्मिंयेव ठाने भत्तं दत्वा निराहारा अहोसि, चतुत्थे दिवसे पन पिण्डाय चरन्ती एकस्मिं सम्बाधट्ठाने सत्थारं दिस्वा पटिक्कमन्ती ओलम्बन्तं अत्तनो चीवरकण्णं अक्कमित्वा सण्ठातुं असक्कोन्ती परिवत्तित्वा पति. सत्था तस्सा सन्तिकं गन्त्वा, ‘‘भगिनि, परिजिण्णो ते अत्तभावो न चिरस्सेव भिज्जिस्सती’’ति वत्वा इमं गाथमाह –

१४८. ‘‘परिजिण्णमिदं रूपं, रोगनीळं पभङ्गुरं;

भिज्जति पूतिसन्देहो, मरणन्तञ्हि जीवित’’न्ति.

तस्सत्थो – भगिनि इदं तव सरीरसङ्खातं रूपं महल्लकभावेन परिजिण्णं, तञ्च खो सब्बरोगानं निवासट्ठानट्ठेन रोगनीळं, यथा खो पन तरुणोपि सिङ्गालो ‘‘जरसिङ्गालो’’ति वुच्चति, तरुणापि गळोचीलता ‘‘पूतिलता’’ति वुच्चति, एवं तदहुजातं सुवण्णवण्णम्पि समानं निच्चं पग्घरणट्ठेन पूतिताय पभङ्गुरं, सो एस पूतिको समानो तव देहो भिज्जति, न चिरस्सेव भिज्जिस्सतीति वेदितब्बो. किं कारणा? मरणन्तञ्हि जीवितं यस्मा सब्बसत्तानं जीवितं मरणपरियोसानमेवाति वुत्तं होति.

देसनावसाने सा थेरी सोतापत्तिफलं पत्ता, महाजनस्सापि सात्थिका धम्मदेसना अहोसीति.

उत्तराथेरीवत्थु ततियं.