६. सुचिन्तितत्थेरअपदानवण्णना
गिरिदुग्गचरो आसिन्तिआदिकं आयस्मतो सुचिन्तितत्थेरस्स अपदानं. अयम्पि पुरिमबुद्धेसु कताधिकारो तत्थ तत्थ भवे विवट्टूपनिस्सयानि पुञ्ञानि उपचिनन्तो अत्थदस्सिस्स भगवतो काले हिमवन्तप्पदेसे नेसादकुले उप्पन्नो मिगसूकरादयो वधित्वा खादन्तो विहरति. तदा लोकनाथो लोकानुग्गहं सत्तानुद्दयतञ्च पटिच्च हिमवन्तमगमासि. तदा सो नेसादो भगवन्तं दिस्वा पसन्नमानसो अत्तनो खादनत्थाय आनीतं वरमधुरमंसं अदासि. पटिग्गहेसि भगवा तस्सानुकम्पाय, तं भुञ्जित्वा अनुमोदनं वत्वा पक्कामि. सो तेनेव पुञ्ञेन तेनेव सोमनस्सेन ततो चुतो सुगतीसु संसरन्तो छ कामावचरसम्पत्तियो अनुभवित्वा मनुस्सेसु चक्कवत्तिसम्पत्तिआदयो अनुभवित्वा इमस्मिं बुद्धुप्पादे कुलगेहे निब्बत्तो सत्थरि पसीदित्वा पब्बजितो नचिरस्सेव अरहा अहोसि.
३६. चतुपटिसम्भिदापञ्चाभिञ्ञादिभेदं पत्वा अत्तनो पुब्बकम्मं सरित्वा सोमनस्सजातो पुब्बचरितापदानं पकासेन्तो गिरिदुग्गचरो आसिन्तिआदिमाह. गिरति सद्दं करोतीति गिरि, को सो? सिलापंसुमयपब्बतो, दुट्ठु दुक्खेन गमनीयं दुग्गं, गिरीहि दुग्गं गिरिदुग्गं, दुग्गमोति अत्थो. तस्मिं गिरिदुग्गे पब्बतन्तरे चरो चरणसीलो आसिं अहोसिं. अभिजातोव केसरीति अभि विसेसेन जातो निब्बत्तो केसरीव केसरसीहो इव गिरिदुग्गस्मिं चरामीति अत्थो.
४०. गिरिदुग्गं पविसिं अहन्ति अहं तदा तेन मंसदानेन पीतिसोमनस्सजातो पब्बतन्तरं पाविसिं. सेसं उत्तानत्थमेवाति.
सुचिन्तितत्थेरअपदानवण्णना समत्ता.