९. सिवकत्थेरअपदानवण्णना

नवमापदाने एसनाय चरन्तस्सातिआदिकं आयस्मतो सिवकत्थेरस्स अपदानं. अयम्पि पुरिमबुद्धेसु कताधिकारो तत्थ तत्थ भवे विवट्टूपनिस्सयानि पुञ्ञानि उपचिनन्तो विपस्सिस्स भगवतो काले कुलगेहे निब्बत्तित्वा विञ्ञुतं पत्तो एकदिवसं भगवन्तं पिण्डाय चरन्तं दिस्वा पसन्नमानसो पत्तं आदाय कुम्मासस्स पूरेत्वा अदासि. सो तेन पुञ्ञकम्मेन देवमनुस्सेसु संसरन्तो इमस्मिं बुद्धुप्पादे राजगहे ब्राह्मणकुलगेहे निब्बत्तित्वा सिवकोतिस्स नामं अहोसि. सो वयप्पत्तो विज्जासिप्पेसु निप्फत्तिं गतो नेक्खम्मज्झासयताय कामे पहाय तापसपब्बज्जं पब्बजित्वा विचरन्तो सत्थारं उपसङ्कमित्वा धम्मं सुत्वा पटिलद्धसद्धो पब्बजित्वा विपस्सनाय कम्मं करोन्तो नचिरस्सेव अरहत्तं पापुणि.

११७. अरहत्तं पत्वा सोमनस्सजातो अत्तनो पुब्बचरितापदानं पकासेन्तो एसनाय चरन्तस्सातिआदिमाह. तं सब्बं सुविञ्ञेय्यमेवाति.

सिवकत्थेरअपदानवण्णना समत्ता.