५. सीहासनदायकत्थेरअपदानवण्णना

निब्बुते लोकनाथम्हीतिआदिकं आयस्मतो सीहासनदायकत्थेरस्स अपदानं. अयम्पि पुरिमबुद्धेसु कताधिकारो तत्थ तत्थ भवे निब्बानाधिगमत्थाय कतपुञ्ञूपचयो पदुमुत्तरस्स भगवतो काले गहपतिकुले निब्बत्तो विञ्ञुतं पत्तो सत्थु धम्मदेसनं सुत्वा रतनत्तये पसन्नो तस्मिं भगवति परिनिब्बुते सत्तहि रतनेहि खचितं सीहासनं कारापेत्वा बोधिरुक्खं पूजेसि, बहूहि मालागन्धधूपेहि च पूजेसि.

२१. सो तेन पुञ्ञेन देवमनुस्सेसु संसरन्तो उभयसम्पत्तियो अनुभवित्वा सब्बत्थ पूजितो इमस्मिं बुद्धुप्पादे सावत्थियं कुलगेहे निब्बत्तो वुद्धिप्पत्तो घरावासं वसन्तो सत्थु धम्मदेसनं सुत्वा पसन्नमानसो ञातिवग्गं पहाय पब्बजितो नचिरस्सेव अरहा हुत्वा पुब्बूपचितकुसलसम्भारं सरित्वा सञ्जातसोमनस्सो पुब्बचरितापदानं पकासेन्तो निब्बुते लोकनाथम्हीतिआदिमाह. तत्थ सीहासनमदासहन्ति सीहरूपहिरञ्ञसुवण्णरतनेहि खचितं आसनं सीहासनं, सीहस्स वा अभीतस्स भगवतो निसिन्नारहं, सीहं वा सेट्ठं उत्तमं आसनन्ति सीहासनं, तं अहं अदासिं, बोधिरुक्खं पूजेसिन्ति अत्थो. सेसं सुविञ्ञेय्यमेवाति.

सीहासनदायकत्थेरअपदानवण्णना समत्ता.