६. अनुलेपदायकत्थेरअपदानवण्णना

अनोमदस्सीमुनिनोतिआदिकं आयस्मतो अनुलेपदायकत्थेरस्स अपदानं. अयम्पि पुरिमबुद्धेसु कताधिकारो तत्थ तत्थ भवे विवट्टूपनिस्सयानि पुञ्ञानि उपचिनन्तो अनोमदस्सिस्स भगवतो काले कुलगेहे निब्बत्तो महद्धनो महाभोगो तस्स भगवतो बोधिरुक्खस्स वेदिकावलयं कारेत्वा सुधाकम्मञ्च कारेत्वा वालुकसन्थरणं दद्दळ्हमानं रजतविमानमिव कारेसि. सो तेन पुञ्ञेन सुखप्पत्तो उप्पन्नुप्पन्नभवे रजतविमानरजतगेहरजतपासादेसु सुखमनुभवित्वा इमस्मिं बुद्धुप्पादे कुलगेहे निब्बत्तो विञ्ञुतं पत्वा सत्थरि पसन्नो पब्बजित्वा विपस्सनमनुयुत्तो नचिरस्सेव अरहा अहोसि.

२६. सो अपरभागे ‘‘किं नु खो कुसलं कत्वा मया अयं विसेसो अधिगतो’’ति पुब्बेनिवासानुस्सतिञाणेन पटिपाटिया अनुस्सरित्वा पुब्बे कतकुसलं जानित्वा सोमनस्सजातो पुब्बचरितापदानं पकासेन्तो अनोमदस्सीमुनिनोतिआदिमाह. तत्थ अनोमं अलामकं दस्सनं दस्सनीयं सरीरं यस्स सो अनोमदस्सी, द्वत्तिंसमहापुरिसलक्खणअसीतानुब्यञ्जनब्यामप्पभासमुज्जलविराजितसरीरत्ता सुन्दरदस्सनोति अत्थो. सुधाय पिण्डं दत्वानाति बोधिघरे वेदिकावलयं कारेत्वा सकले बोधिघरे सुधालेपनं कत्वाति अत्थो. पाणिकम्मं अकासहन्ति सारकट्ठेन फलकपाणियो कत्वा ताहि पाणीहि मट्ठकम्मं अकासिन्ति अत्थो. सेसं सुविञ्ञेय्यमेवाति.

अनुलेपदायकत्थेरअपदानवण्णना समत्ता.