३. वेदिकारकत्थेरअपदानवण्णना

निब्बुते लोकनाथम्हीतिआदिकं आयस्मतो वेदिकारकत्थेरस्स अपदानं. अयम्पि पुरिमजिनवरेसु कताधिकारो तत्थ तत्थ भवे विवट्टूपनिस्सयानि पुञ्ञानि उपचिनन्तो पियदस्सिस्स भगवतो काले विभवसम्पन्ने एकस्मिं कुले निब्बत्तो विञ्ञुतं पत्वा घरावासं सण्ठपेत्वा निब्बुते सत्थरि पसन्नो तस्स चेतिये वलयं कारेसि, सत्तहि रतनेहि परिपूरेत्वा महापूजं कारेसि. सो तेन पुञ्ञेन देवमनुस्सेसु संसरन्तो अनेकेसु जातिसतसहस्सेसु पूजनीयो महद्धनो महाभोगो उभयसुखं अनुभवित्वा इमस्मिं बुद्धुप्पादे कुलगेहे निब्बत्तो विभवसम्पन्नो पब्बजित्वा वायमन्तो नचिरस्सेव अरहा अहोसि.

१०. सो एकदिवसं अत्तनो पुब्बे कतकुसलं सरित्वा सोमनस्सजातो पुब्बचरितापदानं पकासेन्तो निब्बुते लोकनाथम्हीतिआदिमाह. तं हेट्ठा वुत्तत्थमेव. पियदस्सीनरुत्तमेति पियं सोमनस्साकारं दस्सनं यस्स सो पियदस्सी, आरोहपरिणाहद्वत्तिंसमहापुरिसलक्खणअसीतानुब्यञ्जनब्यामप्पभामण्डलेहि साधु महाजनप्पसादं जनयनाकारदस्सनोति अत्थो. नरानं उत्तमोति नरुत्तमो, पियदस्सी च सो नरुत्तमो चेति पियदस्सीनरुत्तमो, तस्मिं पियदस्सीनरुत्तमे निब्बुते धातुगब्भम्हि मुत्तवेदिं अहं अकासिन्ति सम्बन्धो. पुप्फाधारत्थाय परियोसाने वेदिकावलयं अकासिन्ति अत्थो.

११. मणीहि परिवारेत्वाति मणति जोतति पभासतीति मणि, अथ वा जनानं मनं पूरेन्तो सोमनस्सं करोन्तो इतो गतो पवत्तोति मणि, जातिरङ्गमणिवेळुरियमणिआदीहि अनेकेहि मणीहि कतवेदिकावलयं परिवारेत्वा उत्तमं महापूजं अकासिन्ति अत्थो. सेसं उत्तानत्थमेवाति.

वेदिकारकत्थेरअपदानवण्णना समत्ता.