९. सालपुप्फदायकत्थेरअपदानवण्णना
मिगराजा तदा आसिन्तिआदिकं आयस्मतो सालपुप्फदायकत्थेरस्स अपदानं. अयम्पि पुरिमबुद्धेसु कताधिकारो तत्थ तत्थ भवे कतकुसलसञ्चयो केनचि कम्मच्छिद्देन हिमवन्ते सीहयोनियं निब्बत्तो अनेकसीहपरिवारो विहासि. तदा सिखी भगवा तस्सानुकम्पाय हिमवन्तं अगमासि. सीहो तं उपगतं दिस्वा पसन्नमानसो साखाभङ्गेन सकण्णिकसालपुप्फं गहेत्वा पूजेसि. भगवा तस्स अनुमोदनं अकासि.
६०. सो तेन पुञ्ञेन देवमनुस्सेसु संसरन्तो उभयसम्पत्तियो अनुभवित्वा इमस्मिं बुद्धुप्पादे एकस्मिं कुलगेहे निब्बत्तो विञ्ञुतं पत्वा सत्थरि पसन्नो पब्बजित्वा अरहत्तं पत्तो अत्तनो पुब्बकम्मं सरित्वा सोमनस्सजातो पुब्बचरितापदानं पकासेन्तो मिगराजा तदा आसिन्तिआदिमाह. तत्थ मरणं गच्छन्तीति मिगा, अथ वा घासं मग्गन्ति गवेसन्तीति मिगा, मिगानं राजा मिगराजा. सकलचतुप्पदानं राजभावे सतिपि गाथाबन्धसुखत्थं मिगे आदिं कत्वा मिगराजाति वुत्तं. यदा भगवन्तं दिस्वा सपुप्फं सालसाखं भञ्जित्वा पूजेसिं, तदा अहं मिगराजा अहोसिन्ति अत्थो.
६२. सकोसं पुप्फमाहरिन्ति सकण्णिकं सालपुप्फं आहरिं पूजेसिन्ति अत्थो. सेसं उत्तानत्थमेवाति.
सालपुप्फदायकत्थेरअपदानवण्णना समत्ता.