१. भिक्खादायकत्थेरअपदानवण्णना

सुवण्णवण्णं सम्बुद्धन्तिआदिकं आयस्मतो भिक्खादायकत्थेरस्स अपदानं. अयम्पि पुरिमजिनवरेसु कताधिकारो तत्थ तत्थ भवे विवट्टूपनिस्सयानि पुञ्ञानि उपचिनन्तो सिद्धत्थस्स भगवतो काले एकस्मिं कुलगेहे निब्बत्तो वुद्धिमन्वाय विभवसम्पन्नो सद्धाजातो विहारतो निक्खमित्वा पिण्डाय चरमानं सिद्धत्थं भगवन्तं दिस्वा पसन्नमानसो आहारमदासि. भगवा तं पटिग्गहेत्वा अनुमोदनं वत्वा पक्कामि. सो तेनेव कुसलेन यावतायुकं ठत्वा आयुपरियोसाने देवलोके निब्बत्तो तत्थ छ कामावचरसम्पत्तियो अनुभवित्वा मनुस्सेसु च मनुस्ससम्पत्तिमनुभवित्वा इमस्मिं बुद्धुप्पादे कुलगेहे निब्बत्तो वुद्धिमन्वाय सद्धाजातो पब्बजित्वा नचिरस्सेव अरहा अहोसि.

१. सो अपरभागे अत्तनो पुब्बकम्मं अनुस्सरित्वा सोमनस्सजातो पुब्बचरितापदानं पकासेन्तो सुवण्णवण्णं सम्बुद्धन्तिआदिमाह. तं सब्बं हेट्ठा वुत्तनयमेव. पवरा अभिनिक्खन्तन्ति पकारेन वरितब्बं पत्थेतब्बन्ति पवरं, रम्मभूततो विवेकभूततो सकविहारतो अभि विसेसेन निक्खन्तन्ति अत्थो. वाना निब्बानमागतन्ति वानं वुच्चति तण्हा, ततो निक्खन्तत्ता निब्बानं, वाननामं तण्हं पधानं कत्वा सब्बकिलेसे पहाय निब्बानं पत्तन्ति अत्थो.

२. कटच्छुभिक्खं दत्वानाति करतलेन गहेतब्बा दब्बि कटच्छु, भिक्खीयति आयाचीयतीति भिक्खा, अभि विसेसेन खादितब्बा भक्खितब्बाति वा भिक्खा, कटच्छुना गहेतब्बा भिक्खा कटच्छुभिक्खा, दब्बिया भत्तं दत्वाति अत्थो. सेसं सब्बत्थ उत्तानत्थमेवाति.

भिक्खादायकत्थेरअपदानवण्णना समत्ता.