पदुमुत्तरो बुद्धो

नारदबुद्धस्स पन अपरभागे इतो सतसहस्सकप्पमत्थके एकस्मिं कप्पे एकोव पदुमुत्तरो नाम बुद्धो उदपादि. तस्सापि तयो सावकसन्निपाता. पठमे सन्निपाते कोटिसतसहस्सं भिक्खू अहेसुं, दुतिये वेभारपब्बते नवुतिकोटिसहस्सानि, ततिये असीतिकोटिसहस्सानि. तदा बोधिसत्तो जटिलो नाम महारट्ठियो हुत्वा बुद्धप्पमुखस्स भिक्खुसङ्घस सचीवरं दानं अदासि. सोपि नं सत्था ‘‘अनागते बुद्धो भविस्सती’’ति ब्याकासि. पदुमुत्तरस्स पन भगवतो काले तित्थिया नाम नाहेसुं. सब्बदेवमनुस्सा बुद्धमेव सरणं अगमंसु. तस्स नगरं हंसवती नाम अहोसि, पिता आनन्दो नाम खत्तियो, माता सुजाता नाम देवी, देवलो च सुजातो च द्वे अग्गसावका, सुमनो नामुपट्ठाको, अमिता च असमा च द्वे अग्गसाविका, सालरुक्खो बोधि, सरीरं अट्ठपण्णासहत्थुब्बेधं अहोसि, सरीरप्पभा समन्ततो द्वादसयोजनानि गण्हि, वस्ससतसहस्सं आयूति.

‘‘नारदस्स अपरेन, सम्बुद्धो द्विपदुत्तमो;

पदुमुत्तरो नाम जिनो, अक्खोभो सागरूपमो’’ति. (बु. वं. १२.१);