सुमेधो बुद्धो

तस्स अपरभागे तिंस कप्पसहस्सानि अतिक्कमित्वा सुमेधो च सुजातो चाति एकस्मिं कप्पे द्वे बुद्धा निब्बत्तिंसु. सुमेधस्सापि तयो सावकसन्निपाता. पठमसन्निपाते सुदस्सननगरे कोटिसतं खीणासवा अहेसुं, दुतिये नवुतिकोटियो, ततिये असीतिकोटियो. तदा बोधिसत्तो उत्तरो नाम माणवो हुत्वा निदहित्वा ठपितंयेव असीतिकोटिधनं विस्सज्जेत्वा बुद्धप्पमुखस्स भिक्खुसङ्घस्स महादानं दत्वा धम्मं सुत्वा सरणेसु पतिट्ठाय निक्खमित्वा पब्बजि. सोपि नं ‘‘अनागते बुद्धो भविस्सती’’ति ब्याकासि. सुमेधस्स भगवतो सुदस्सनं नाम नगरं अहोसि, सुदत्तो नाम राजा पिता, मातापि सुदत्ता नाम देवी, सरणो च सब्बकामो च द्वे अग्गसावका, सागरो नामुपट्ठाको, रामा च सुरामा च द्वे अग्गसाविका, महानीपरुक्खो बोधि, सरीरं अट्ठासीतिहत्थुब्बेधं अहोसि, आयु नवुति वस्ससहस्सन्ति.

‘‘पदुमुत्तरस्स अपरेन, सुमेधो नाम नायको;

दुरासदो उग्गतेजो, सब्बलोकुत्तमो मुनी’’ति. (बु. वं. १३.१);