पब्बजितवण्णना
५२. भण्डुन्ति मुण्डं. इमम्पिस्स पुरिमनयेनेव ब्रह्मानो दस्सेसुं. साधु धम्मचरियातिआदीसु अयं देव धम्मचरणभावो साधूति चिन्तेत्वा पब्बजितोति एवं एकमेकस्स पदस्स योजना वेदितब्बा. सब्बानि चेतानि दसकुसलकम्मपथवेवचनानेव. अवसाने पन अविहिंसाति करुणाय पुब्बभागो. अनुकम्पाति मेत्ताय पुब्बभागो. तेनहीति उय्योजनत्थे निपातो. पब्बजितं हिस्स दिस्वा चित्तं पब्बज्जाय निन्नं जातं. अथ तेन सद्धिं कथेतुकामो हुत्वा सारथिं उय्योजेन्तो तेन हीतिआदिमाह.