सोणदण्डपरिवितक्कवण्णना

३०६-३०८. तिरोवनसण्डगतस्साति अन्तोवनसण्डे गतस्स, विहारब्भन्तरं पविट्ठस्साति अत्थो. अञ्जलिं पणामेत्वाति एते उभतोपक्खिका, ते एवं चिन्तयिंसु – ‘‘सचे नो मिच्छादिट्ठिका चोदेस्सन्ति – ‘कस्मा तुम्हे समणं गोतमं वन्दित्था’ति? तेसं – ‘किं अञ्जलिमत्तकरणेनापि वन्दनं नाम होती’ति वक्खाम. सचे नो सम्मादिट्ठिका चोदेस्सन्ति – ‘कस्मा तुम्हे भगवन्तं न वन्दित्था’ति. ‘किं सीसेन भूमियं पहरन्तेनेव वन्दनं नाम होति, ननु अञ्जलिकम्मम्पि वन्दनं एवा’ति वक्खामा’’ति. नामगोत्तन्ति ‘‘भो, गोतम, अहं असुकस्स पुत्तो दत्तो नाम, मित्तो नाम, इधागतो’’ति वदन्ता नामं सावेन्ति नाम. ‘‘भो, गोतम, अहं वासेट्ठो नाम, कच्चानो नाम, इधागतो’’ति वदन्ता गोत्तं सावेन्ति नाम. एते किर दलिद्दा जिण्णा कुलपुत्ता ‘‘परिसमज्झे नामगोत्तवसेन पाकटा भविस्सामा’’ति एवमकंसु. ये पन तुण्हीभूता निसीदिंसु, ते केराटिका चेव अन्धबाला च. तत्थ केराटिका – ‘‘एकं द्वे कथासल्लापेपि करोन्तो विस्सासिको होति, अथ विस्सासे सति एकं द्वे भिक्खा अदातुं न युत्त’’न्ति ततो अत्तानं मोचेत्वा तुण्ही निसीदन्ति. अन्धबाला अञ्ञाणतायेव अवक्खित्तमत्तिकापिण्डो विय यत्थ कत्थचि तुण्हीभूता निसीदन्ति.