२. अभिधम्मभाजनीयवण्णना
३७४. अभिधम्मभाजनीये लोकुत्तरसतिपट्ठानवसेन देसनाय आरद्धत्ता यथा कायादिआरम्मणेसु लोकियसतिपट्ठानेसु तन्ति ठपिता, एवं अट्ठपेत्वा सब्बानिपि कायानुपस्सादीनि सतिपट्ठानानि धम्मसङ्गणियं (ध. स. ३५५ आदयो) विभत्तस्स देसनानयस्स मुखमत्तमेव दस्सेन्तेन निद्दिट्ठानि.
तत्थ नयभेदो वेदितब्बो. कथं? कायानुपस्सनाय ताव सोतापत्तिमग्गे झानाभिनिवेसे सुद्धिकपटिपदा, सुद्धिकसुञ्ञता, सुञ्ञतपटिपदा, सुद्धिकअप्पणिहितं, अप्पणिहितपटिपदाति इमेसु पञ्चसु ठानेसु द्विन्नं द्विन्नं चतुक्कपञ्चकनयानं वसेन दस नया होन्ति. एवं सेसेसुपीति वीसतिया अभिनिवेसेसु द्वे नयसतानि. तानि चतूहि अधिपतीहि चतुगुणितानि अट्ठ. इति सुद्धिकानि द्वे साधिपतीनि अट्ठाति सब्बम्पि नयसहस्सं होति. तथा वेदनानुपस्सनादीसु सुद्धिकसतिपट्ठाने चाति सोतापत्तिमग्गे पञ्च नयसहस्सानि. यथा च सोतापत्तिमग्गे, एवं सेसमग्गेसुपीति कुसले वीसति नयसहस्सानि; सुञ्ञतापणिहितानिमित्तादिभेदेसु पन ततो तिगुणे विपाके सट्ठि नयसहस्सानीति. एवमेव सकिच्चसाधकानञ्चेव संसिद्धिककिच्चानञ्च कुसलविपाकसतिपट्ठानानं निद्देसवसेन दुविधो कायानुपस्सनादिवसेन च सुद्धिकवसेन च कुसले पञ्चन्नं विपाके पञ्चन्नन्ति दसन्नं निद्देसवारानं वसेन दसप्पभेदो असीतिनयसहस्सपतिमण्डितो अभिधम्मभाजनीयनिद्देसो.