१. पण्णत्तिउद्देसवारवण्णना

१-१६. इदानि तेसञ्ञेव मूलयमके देसितानं कुसलादिधम्मानं मातिकं ठपेत्वा चित्तयमकानन्तरं देसितस्स धम्मयमकस्स वण्णना होति. तत्थ खन्धयमके वुत्तनयेनेव पाळिववत्थानं वेदितब्बं. यथा हि तत्थ पण्णत्तिवारादयो तयो महावारा, अवसेसा अन्तरवारा च होन्ति, तथा इधापि. ‘‘यो कुसलं धम्मं भावेति, सो अकुसलं धम्मं पजहती’’ति आगतत्ता पनेत्थ परिञ्ञावारो, भावनावारो नामाति वेदितब्बो. तत्थ यस्मा अब्याकतो धम्मो नेव भावेतब्बो, न पहातब्बो, तस्मा तं पदमेव न उद्धटं. पण्णत्तिवारे पनेत्थ तिण्णं कुसलादिधम्मानं वसेन पदसोधनवारो, पदसोधनमूलचक्कवारो, सुद्धधम्मवारो, सुद्धधम्ममूलचक्कवारोति इमेसु चतूसु वारेसु यमकगणना वेदितब्बा.