६. सब्बदिसाकथावण्णना

८८६. इदानि सब्बदिसाकथा नाम होति. तत्थ चतूसु दिसासु हेट्ठा उपरीति समन्ततो लोकधातुसन्निवासं, सब्बलोकधातूसु च बुद्धा अत्थीति अत्तनो विकप्पसिप्पं उप्पादेत्वा ‘‘सब्बदिसासु बुद्धा तिट्ठन्ती’’ति येसं लद्धि, सेय्यथापि महासङ्घिकानं; ते सन्धाय पुच्छा सकवादिस्स, पटिञ्ञा इतरस्स. पुरत्थिमायाति पुट्ठो सक्यमुनिं सन्धाय पटिक्खिपति. पुन पुट्ठो लद्धिवसेन अञ्ञलोकधातुयं ठितं सन्धाय पटिजानाति. किन्नामो सो भगवातिआदि ‘‘सचे त्वं जानासि, नामादिवसेन नं कथेही’’ति चोदनत्थं वुत्तं. इमिना उपायेन सब्बत्थ अत्थो वेदितब्बोति.

सब्बदिसाकथावण्णना.