६. ञाणकथावण्णना
८७६-८७७. इदानि ञाणकथा नाम होति. तत्थ धम्मचक्कप्पवत्तने द्वादसाकारञाणं सन्धाय ‘‘द्वादसवत्थुकं ञाणं लोकुत्तर’’न्ति येसं लद्धि, सेय्यथापि पुब्बसेलियानं, ते सन्धाय पुच्छा सकवादिस्स, पटिञ्ञा इतरस्स. अथ नं ‘‘सचे तं द्वादसवत्थुकं, द्वादसहि मग्गञाणेहि भवितब्ब’’न्ति चोदेतुं द्वादसातिआदिमाह. इतरो मग्गस्स एकत्तं सन्धाय पटिक्खिपति, एकेकस्मिं सच्चे सच्चञाणकिच्चञाणकतञाणानं वसेन ञाणनानत्तं सन्धाय पटिजानाति. द्वादस सोतापत्तिमग्गातिआदीसुपि एसेव नयो. ननु वुत्तं भगवताति सुत्तं सद्धिं पुब्बभागपरभागेहि ञाणनानत्तं दीपेति, न अरियमग्गस्स द्वादस ञाणतं. तस्मा असाधकन्ति.
ञाणकथावण्णना.
वीसतिमो वग्गो.
चतुत्थपण्णासको समत्तो.