१. अनुलोमपच्चनीकवण्णना
११. एवं सुद्धिकसच्चिकट्ठं वित्थारेत्वा इदानि तमेव अपरेहि ओकासादीहि नयेहि वित्थारेतुं पुन पुग्गलो उपलब्भतीतिआदि आरद्धं. तत्थ पुच्छा सकवादिस्स, पटिञ्ञा परवादिस्स. पुन सब्बत्थाति सरीरं सन्धाय अनुयोगो सकवादिस्स, रूपस्मिं अत्तानं समनुपस्सनादोसञ्च ‘अञ्ञं जीवं अञ्ञं सरीर’न्ति आपज्जनदोसञ्च दिस्वा पटिक्खेपो परवादिस्स. सेसमेत्थ अनुलोमपच्चनीकपञ्चके हेट्ठा वुत्तनयेनेव वेदितब्बं. पाठो पन सङ्खित्तो. तत्थ यस्मा सरीरं सन्धाय ‘‘सब्बत्थ न उपलब्भती’’ति वुत्ते सरीरतो बहि उपलब्भतीति आपज्जति. तस्मा पच्चनीके पटिक्खेपो सकवादिस्स, पठमं अनुजानित्वा पच्छा अवजानातीति छलवादस्स वसेन पटिकम्मं परवादिस्स. सेसं पाकटमेव.