५. ठपेत्वा अरियमग्गन्तिकथावण्णना
७८९-७९०. इदानि ठपेत्वा अरियमग्गन्तिकथा नाम होति. तत्थ ‘‘यस्मा अरियमग्गो ‘दुक्खनिरोधगामिनिपटिपदा’ति वुत्तो, तस्मा ठपेत्वा अरियमग्गं अवसेसा सङ्खारा दुक्खा’’ति येसं लद्धि, सेय्यथापि हेतुवादानं; ते सन्धाय पुच्छा सकवादिस्स, पटिञ्ञा इतरस्स. अथ नं ‘‘यदि एवं समुदयस्सापि दुक्खभावो आपज्जती’’ति चोदेतुं दुक्खसमुदयोपीति आह. इतरो हेतुलक्खणं सन्धाय पटिक्खिपति. पुन पुट्ठो पवत्तपरियापन्नभावं सन्धाय पटिजानाति. तीणेवाति पञ्हेसु सुत्तविरोधभयेन पटिक्खिपति, लद्धिवसेन पटिजानाति. सेसमेत्थ उत्तानत्थमेवाति.
ठपेत्वा अरियमग्गन्तिकथावण्णना.