११. अविञ्ञत्ति दुस्सील्यन्तिकथावण्णना

६०३-६०४. इदानि अविञ्ञत्ति दुस्सील्यन्तिकथा नाम होति. तत्थ चित्तविप्पयुत्तं अपुञ्ञूपचयञ्चेव आणत्तिया च पाणातिपातादीसु अङ्गपारिपूरिं सन्धाय ‘‘अविञ्ञत्ति दुस्सील्य’’न्ति येसं लद्धि, सेय्यथापि महासंघिकानं, ते सन्धाय पुच्छा सकवादिस्स, पटिञ्ञा इतरस्स. अथ नं ‘‘सचे सा दुस्सील्यं, पाणातिपातादीसु अञ्ञतरा सिया’’ति चोदेतुं पाणातिपातोतिआदिमाह. पापकम्मं समादियित्वाति ‘‘असुकं नाम घातेस्सामि, असुकं भण्डं अवहरिस्सामी’’ति एवं पापसमादानं कत्वा. उभो वड्ढन्तीति पुट्ठो दानक्खणे पापस्स अनुप्पत्तिं सन्धाय पटिक्खिपति. दुतियं पुट्ठो चित्तविप्पयुत्तं पापूपचयं सन्धाय पटिजानाति. सेसमेत्थ परिभोगमयकथायं वुत्तनयेनेव वेदितब्बं. लद्धिपतिट्ठापनम्पिस्स पापसमादिन्नपुब्बभागमेव साधेति; न अविञ्ञत्तिया दुस्सीलभावन्ति.

अविञ्ञत्ति दुस्सील्यन्तिकथावण्णना.

दसमो वग्गो.

दुतियपण्णासको समत्तो.