१. सङ्गहितकथावण्णना
४७१-४७२. इदानि सङ्गहितकथा नाम होति. तत्थ यस्मा दामादीहि बलिबद्दादयो विय केचि धम्मा केहिचि धम्मेहि सङ्गहिता नाम नत्थि, तस्मा ‘‘नत्थि केचि धम्मा केहिचि धम्मेहि सङ्गहिता, एवं सन्ते एकविधेन रूपसङ्गहोतिआदि निरत्थक’’न्ति येसं लद्धि, सेय्यथापि राजगिरिकानञ्चेव सिद्धत्थिकानञ्च; ते सन्धाय अञ्ञेनत्थेन सङ्गहभावं दस्सेतुं पुच्छा सकवादिस्स, अत्तनो लद्धिवसेन पटिञ्ञा इतरस्स. इदानि येनत्थेन सङ्गहो लब्भति, तं दस्सेतुं ननु अत्थि केचि धम्मातिआदि आरद्धं. तं सब्बं हेट्ठा वुत्तनयत्ता उत्तानत्थमेव. या पनेसा परवादिना लद्धिपतिट्ठापनत्थं यथा दामेन वातिआदिका उपमा आहटा, सकवादिना तं अनभिनन्दित्वा अप्पटिक्कोसित्वा ‘‘हञ्चि दामेन वा’’ति तस्स लद्धि भिन्नाति वेदितब्बा. अयञ्हेत्थ अत्थो – यदि ते दामादीहि बलिबद्दादयो सङ्गहिता नाम, अत्थि केचि धम्मा केहिचि धम्मेहि सङ्गहिताति.
सङ्गहितकथावण्णना.